April 2009
Artikelen in deze editie
Briljant idee
In de periode dat Kritiek wordt ‘gemaakt’ neem ik altijd even contact op met Hans. Hans is al sinds jaar en dag intensivist in het Universitair Medisch Centrum Jubbega Derde Sluis. Inderdaad, hetzelfde ziekenhuis waar ook Johan, mijn oud-collega en persoonlijke vraagbaak, werkt. Hans is een wat oudere intensivist, die al jaren in het UMCJ werkt en hier samen met een collega op zijn geheel eigen wijze leiding geeft aan de IC. Zo nu en dan maakt hij een wat vermoeide indruk: ‘Dienst gehad Ben, vanaf vier uur vannacht op de IC rondgelopen en dan merk je dat de jaren beginnen te tellen. Ik ben gebroken…’ Maar Hans is altijd geïnteresseerd in nieuwe publicaties over het vak. Het levert hem regelmatig briljante ideeën op voor de praktijk. Als ik zelf nog eens echt ziek wordt, wil ik op zijn IC liggen.“Leuk stuk over dat geluid op de NICU, Ben. Vooral die richtlijn, erg praktisch. Heb eens goed naar het punt ‘Gedrag en gewoontes van medische en verpleegkundige staf’ gekeken, maar hier kunnen wij op onze IC-volwassenen ook nog wel wat van leren. Als je al die punten van aanbeveling zo onder elkaar ziet staan, is er met eenvoudige ingrepen heel veel winst te behalen. Jij hebt er toch ook al eens een keer wat over geschreven? Iets over de periode dat je moeder op de IC lag?”
“Klopt. Ik verbaasde me toen over de geweldige hoeveelheid herrie rond zo’n bed. Recent viel het me weer op, toen een van mijn teamgenotenwas opgenomen op een IC-afdeling: alarmpiepjes van infuuspompen en beademingsmachines, het vacuümsysteem dat continu aanstaat, onderling overleg tussen verpleegkundigen en artsen en ga zo maar door. Toen ik hem later sprak en vroeg of hij zich nog iets kon herinneren van zijn verblijf op de IC, antwoordde hij direct: ‘Al die geluiden! Ik deed geen oog dicht. Steeds weer gepiep en gezoem, een telefoon die overging of iemand die wat bij je kwam doen. Het hield maar niet op.’”
“Je hebt gelijk, Ben. Nooit zo bij stil gestaan. Dit is iets wat we met zijn allen moeten oppakken, verpleegkundigen en artsen. Ik ga er eens goed over nadenken.”
Ik hoop weer op een briljant idee.
Ben de Lange, hoofdredacteur