Juni 2006

WEBCARE
• Alles over decubitus
• Test uw ACLS-kennis
• Sclerotische coronairen

COMPLEX
• Welk ritme zien we op de
   ritmestrook?

WERELDNIEUWS
• De rol van de consultatieve IC-   verpleegkundige

BERICHTEN
• Steeds minder euthanasie
• Verpleegkundigen schrijven
  medicijnen voor Nieuwe
  CAO Ziekenhuizen
Er zijn geen artikelen.

Het draait allemaal om geld en macht

Ze belt bijna nooit, mijn tante Miep uit Delft. Dus áls ze een keer belt is er meestal wel het een en ander aan de hand. De trouwe lezer weet het: vanaf het moment dat ik op een intensive care afdeling ging werken, volgt zij de actualiteiten op de voet en ben ik haar gesprekspartner voor alles wat met gezondheidszorg te maken heeft. Dat ik al vijftien jaar niet meer naast een bed heb gestaan deert haar daarbij niet.

Tante Miep maakte zich ernstig zorgen over die, zoals zij het noemde, ‘vervelende situatie’ in het Universitair Medisch Centrum St. Radboud in Nijmegen. “Wat vind jij daar nu van Ben?”, vroeg ze. “Ja, tante Miep, er is inderdaad het een en ander mis daar in dat ziekenhuis, daar heeft u gelijk in”, antwoordde ik enigszins terughoudend.
“Iets mis? Iets mis? Je gaat me toch niet vertellen dat de Inspectie voor de Gezondheidszorg een ziekenhuis beveelt om met onmiddellijke ingang alle hartoperaties bij volwassenen stop te zetten omdat er gewoon even iets mis is? De boel is daar verziekt! De eenvoudigste zaken zijn niet of slecht geregeld, artsen gunnen elkaar het licht in de ogen niet en hebben ruzie. En medisch specialisten maken maar om een paar zaken ruzie, Ben: geld en macht. Dat is volgens mij de ware reden. De behandelend arts mist inkomen op het moment dat zijn patiënt wordt opgenomen op de intensive care en zijn ego krijgt een deuk als een intensivist het plotseling voor het zeggen heeft. En wat doen beide specialisten dan? Niets! Ze negeren elkaar nóg meer, regelen hun zaakjes nóg slechter en uiteindelijk is de patiënt de dupe!”
Het zat tante Miep allemaal niet lekker, zoveel was wel duidelijk.
“Spelen deze wantoestanden zich nu echt alleen maar in Nijmegen af? Hoe is het bijvoorbeeld geregeld in dat academisch ziekenhuis van die vriend van jou, daar in Jubbega? Zijn daar alle organisatorische processen, zoals overleggen, overdrachten en registraties van de hartchirurgische keten, in orde? Zijn daar duidelijke afspraken gemaakt over wie voor welke patiënt verantwoordelijk is? Is daar altijd een intensivist beschikbaar? Ik geloof er helemaal niets van, Ben!” Ik vrees dat mijn wijze tante weer eens gelijk heeft: Nijmegen is slechts het topje van de ijsberg.

Ben de Lange, hoofdredacteur