Preventie van kathetergerelateerde infecties
uit editie 2009/1Nosocomiale (of ziekenhuisverworven) infectie is de meest frequent voorkomende complicatie geassocieerd met een ziekenhuisopname.(1) In het bijzonder patiënten op intensive care-afdelingen hebben een sterk verhoogd risico. Alle inspanningen ten spijt blijkt het probleem van infectie moeilijk terug te dringen. Verschillende factoren zijn hiervoor verantwoordelijk. Allereerst is er het toenemende aantal patiënten met verminderde immuniteit door immunosupressieve medicatie of chronisch corticoïdengebruik (bijvoorbeeld patiënten met hemato-oncologische maligniteiten of orgaantransplantatie). Daarnaast is er een toename van het aantal invasieve technieken voor diagnostiek en/of therapeutische interventie. Een laatste belangrijke factor welke aanleiding geeft tot een verhoogd infectierisico is – tegenstrijdig genoeg – de vooruitgang geboekt in de urgentiegeneeskunde en ondersteunende therapie, die op hun beurt leiden tot een verbeterde acute-faseoverleving. Hierdoor zijn de intensive care-afdelingen, meer dan vroeger, bevolkt met bijzonder kwetsbare ‘langliggers’ die, logischerwijze, door hun zwakke toestand en langdurige ziekenhuisopname een uitgesproken risicoprofiel hebben voor het ontwikkelen van nosocomiale infecties.(2)
< terug

